صادق چوبک


 

دو تا گرگ بودند
که از کوچکی با هم دوست بودند و هر شکاری که به چنگ می‌آوردند با هم می‌خوردند و تو
یک غار با هم زندگی می‌کردند. یک سال زمستان بدی شد و بقدری برف رو زمین نشست که
این دو گرگ گرسنه ماندند و هر چه ته مانده لاشه های شکارهای پیش مانده بود خوردند
که برف بند بیاید و پی شکار بروند اما برف بند نیامد و آنها ناچار به دشت زدند اما
هر چه رفتند دهن گیره ای گیر نیاوردند برف هم دست بردار نبود و کم کم داشت شب می‌شد
و آنها از زور سرما و گرسنگی نه راه پیش داشتند نه راه پس.

 

یکی از آنها که دیگر نمی‌توانست راه برود به
دوستش گفت: چاره نداریم مگه اینکه بزنیم به ده.

 

ـ بزنیم به ده که بریزن سرمون نفله مون
کنن؟

 

ـ بریم به اون آغل بزرگه که دومنه کوهه یه
گوسفندی ورداریم در ریم.

 

ـ معلوم میشه مخت عیب کرده. کی آغلو تو این شب
برفی تنها میذاره. رفتن همون و زیر چوب و چماق له شدن همون. چنون دخلمونو بیارن که
جدمون پیش چشممون بیاد.

 

ـ تو اصلاً ترسویی. شکم گشنه که نباید از این
چیزا بترسه.

 

ـ یادت رفته بابات چه جوری مرد؟ مثه دزد ناشی
زد به کاهدون و تکه گنده هش شد گوشش

 

ـ بازم اسم بابام آوردی؟ تو اصلاً به مرده چکار
داری؟مگه من اسم بابای تو رو میارم که از بس که خر بود یه آدمیزاد مفنگی دس آموزش
کرده بود برده بودش تو ده که مرغ و خروساشو بپاد و اینقده گشنگی بش داد تا آخرش مرد
و کاه کردن تو پوستش و آبرو هر چی گرگ بود برد؟

 

ـ بابای من خر نبود از همه دوناتر بود. اگر
آدمیزاد امروز روزم به من اعتماد می‌کرد، می‌رفتم باش زندگی می‌کردم. بده یه همچه
حامی‌قلتشنی مثه آدمیزاد را داشته باشیم؟ حالا تو میخوای بزنی به ده، برو تا سر تو
بِبُرن، بِبَرن تو ده کله گرگی بگیرن.

 

ـ من دیگه دارم از حال میرم. دیگه نمی‌تونم پا
از پا وردارم.

 

ـ اه مث اینکه راس راسکی داری نفله میشی. پس با
همین زور و قدرتت میخواسی بزنی به ده؟

 

ـ آره،‌نمی‌خواسم به نامردی بمیرم. می‌خواسم تا
زنده ام مرد و مردونه زندگی  کنم و طعمه
خودمو از چنگ آدمیزاد بیرون بیارم.

 

گرگ ناتوان این را گفت و حالش بهم خورد و به
زمین افتاد و دیگر نتوانست از جایش تکان بخورد. دوستش از افتادن او خوشحال شد و دور
ورش چرخید و پوزه اش را لای موهای پهلوش فرو برد و چند جای تنش را گاز گرفت. رفیق
زمین گیر از کار دوستش سخت تعجب کرد و جویده جویده از او پرسید:

 

ـ داری چکار می‌کنی؟ منو چرا گاز
می‌گیری؟

 

ـ واقعاً که عجب بی چشم و روی هسی. پس دوسی
برای کی خوبه؟ تو اگه نخوای یه فداکاری کوچکی در راه دوست عزیز خودت بکنی پس برای
چی خوبی؟

 

ـ چه فداکاری ای؟

 

ـ تو که داری میمیری. پس اقلاً بذار من بخورمت
که زنده بمونم.

 

ـ منو بخوری؟

 

ـ آره مگه تو چته؟

 

ـ آخه ما سالهای سال با هم دوس جون جونی
بودیم.

 

ـ برای همینه که میگم باید فداکاری
کنی.

 

ـ آخه من و تو هر دومون گرگیم. مگه گرگ، گرگو
می‌خوره؟

 

ـ چرا نخوره؟ اگرم تا حالا نمی‌خورده، من شروع
می‌کنم تا بعدها بچه هامونم یاد بگیرن.

 

ـ آخه گوشت من بو نا میده

 

ـ خدا باباتو بیامرزه؛ من دارم از نا می‌رم تو
میگی گوشتم بو نا میده؟

 

ـ حالا راس راسی میخوای منو بخوری؟

 

ـ معلومه چرا نخورم؟

 

ـ پس یه خواهشی ازت دارم.

 

ـ چه خواهشی؟

 

ـ بذار بمیرم وختی مردم هر کاری میخوای
بکن.

 

ـ واقعاً که هر چی خوبی در حقت بکنن انگار
نکردن. من دارم فداکاری می‌کنم و می‌خام زنه زنده بخورمت تا دوستیمو بت نشون بدم.
مگه نمی‌دونی اگه نخورممت لاشت میمونه رو زمین اونوخت لاشخورا می‌خورنت؟ گذشته از
این وختی که مردی دیگه بو میگیری و ناخوشم می‌کنه.

 

 
این را گفت و زنده زنده
شکم دوست خود را درید و دل و جگر او را داغ داغ بلعید.

 

 
نتیجه اخلاقی: این حکایت
به ما تعلیم می‌دهد که یا گیاه‌خوار باشیم؛ یا هیچ‌گاه گوشت مانده
نخوریم.

/ 1 نظر / 12 بازدید
Sadegh Asadpor

بهترین و خوشگل ترین چت روم ما رو ببنین دوست عزیز . اوه یادم رفت بگم وبلاگ زیبایی دارید . این چت روم ماست چت روم دیوونه ها : www.chat.divoneha.ir همچنین ما چت روم هم طراحی میکنیم و آدرس شما جهانی میشود به این شکل : www.yourchatroom.ir www.yourchatroom.com www.yourchatroom.net www.yourchatroom.info www.yourchatroom.org فقط با هزینه 50 هزار تومان صاحب یک چت روم خوب شوید یاهو stonecoldsadegh_scs